ایران؛ کشوری با پایینترین کیفیت زندگی در سال۲۰۲۵
نتایج رتبهبندی ۲۰۲۵ پایگاه جهانی سنجش وضعیت کیفی کشورها حاکی از آن است که ایران؛ با توجه وجود ضعف ساختاری در اقتصاد خانوار، مسکن، و .. در جایگاه ششم و دارای پایینترین کیفیت زندگی در سال۲۰۲۵ است.
طی سالهای اخیر کشورمان با چالشهای عمیق و ساختاری در حوزه مسکن و زیرساخت شهری مواجه بوده است، چالشهایی که می توان گفت مستقیما بر شاخص کیفیت زندگی اثر میگذارند، در واقع می توان اینطور نتیجه گرفت که رشد مداوم قیمت مسکن، افت توان خرید خانوار، کاهش سرعت نوسازی و فرسودگی شهری سبب شده است تا نسبت قیمت مسکن به درآمد خانوار در بسیاری از شهرهای بزرگ در سطوحی قرار گیرد که تامین سرپناه یکی از دشوارترین مراحل زندگی باشد.
از سوی دیگر نیز همزمان با این موضوع، وضعیت زیرساختهای حملونقل، شبکههای خدمات شهری و کیفیت هوای کلانشهرها فشار مضاعفی بر بخش شهری و رفاه روزمره مردم وارد آورده است.
طبق گزارش Numbeo، (بزرگترین پایگاه دادههای جهانی از هزینه و کیفیت زندگی در کشورهای مختلف)، منتشر کرد و در شاخص کیفیت زندگی سال۲۰۲۵، اختلاف میان کشورهای بالای جدول و انتهایی چشمگیر است و در حدود ۸۹کشور در این رتبهبندی بررسی شدهاند که در این میان لوکزامبورگ در جایگاه نخست و نیجریه در انتهای آن قرار گرفتهاند.
ایران در این شاخص، دارای رتبه ۸۴؛ رتبهای نزدیک به انتهای جدول دارد و ششمین کشور از پایینترین سطح کیفیت زندگی را به خود اختصاص دادهاست.
اما کشورهایی همچون لوکزامبورگ، هلند، دانمارک، عمان، سوئیس، فنلاند و نروژ به دلیل عملکرد قوی در ۹ زیرشاخص اصلی توانستهاند امتیاز بالایی کسب کنند.
کشورهایی که بطور معمول ترکیبی از ثبات اقتصادی، زیرساختهای شهری کارآمد، قدرت خرید بالا، امنیت اجتماعی، سلامت عمومی و محیطزیست پاک را ارائه میدهند، بهویژه توان مالی بالای خانوارها، حملونقل عمومی پیشرفته، شفافیت نهادی و کیفیت خدمات شهری نقش محوری در جایگاه بالای آنها داشتهاست.
در مقابل، ۱۰ کشور انتهای جدول شامل نیجریه، ونزوئلا، بنگلادش، سریلانکا، مصر، ایران، پرو، کنیا، ویتنام و فیلیپین، معمولا با مجموعهای از مشکلات همزمان روبهرو هستند.
کشورهایی که اغلب با قدرت خرید بسیار پایین مواجه هستند و این موضوع به معنای آن است که هزینههای زندگی نسبت به درآمد سنگین است.
موضوعی که در برخی از آنها بیثباتی سیاسی، ناامنی، فساد و محدودیت دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی وضعیت را دشوارتر کردهاست. آلودگی، ترافیک، کیفیت پایین زیرساختها و مشکلات مسکن در بسیاری از این کشورها وضعیت کلی کیفیت زندگی را کاهش میدهد.
