پشت پرده نصب گاردریل در جادهها
معاون توسعه ایمنی راه ها درباره طراحی مفصلی گاردریلهای موجود در جادهها می گوید: گاردریلها با دارا بودن پاشنه ۷ سانتی و شیب ۲۵ درجه در زمان برخورد خودرو، بخشی از انرژی را جذب و خودرو را بدون پرت شدن، دوباره به مسیر برمی گردانند.
حفاظ جاده یا همان گاردریلها دارای انواع مختلفی هستند که بر اساس محل نصب، نوع خطر، میزان تصادف و شرایط محیطی انتخاب میشوند که بهطور کلی میتوان آنها را به چند دسته اصلی بتنی و فلزی تقسیمبندی کرد.
براین اساس حفاظ های بتنی معمولا قطعات بتنی سنگینی هستند که در میانه بزرگراهها و محدوده کارگاههای جادهای نصب میشوند.
این حفاظهای بتنی دارای مقاومت زیادی در برابر برخورد وسایل نقلیه سنگین هستند و بطور کلی دو نوع پیوسته (یکپارچه) و قطعهای (قابل جابهجایی) دارند.
حفاظ فلزی سازهای نیز از ورق فولادی موجدار (معمولاً گالوانیزه) که روی پایههای فلزی نصب میشود تشکیل شده است که با پیچ و مهره به هم متصل میشوند.
این حفاظ در اثر برخورد خودرو، مقداری تغییر شکل میدهد تا انرژی ضربه را جذب کند و در پی آن از آسیب شدیدتر جلوگیری شود.
جواد نظرپور، معاون دفتر نگهداری علائم تجهیزات و توسعه ایمنی راه های سازمان راهداری در گفتگویی پیرامون این موضوع اظهار کرد: در حال حاضر در محورها دو نوع حفاظ داریم که یک نوع آن بتنی است و اخیرا به صورت مفصلی اجرا میشود که اصطلاحا به آن نیوجرسی می گویند و نوع دیگر نیز حفاظ های فلزی هستند.
وی افزود: بطور معمول در بزرگراه هایی که فاصله بین دو باند به یکدیگر نزدیک است و همچنین آزادراه ها، حفاظ بتنی مفصلی بین دو باند ایجاد می شود که به صورت پیوسته عمل می کنند زیرا طبق استانداردهای بین المللی زمانی که ماشین به این حفاظ های بتنی برخورد می کند این فرصت به راننده داده میشود که مجدداً برگردد و به رانندگی خودش ادامه دهد.
معاون دفتر نگهداری علائم تجهیزات و توسعه ایمنی راه ها تصریح کرد: در واقع این نیوجرسی ها قسمتی به نام پاشنه دارند که یک مقدار بالا است و حدود 7 سانتی متر میشود تا آب های سطحی، زباله، خاک آسفالتی از زیر آن عبور داده شود و قابل جمع آوری باشد.
وی ادامه داد: پس از پاشنه یک زاویه اریب دارد که ۲۵ درجه است و می تواند این امکان را فراهم کند که بر مبنای طراحیهای بین المللی زمانی که لاستیک ماشین از پاشنه عبور میکند و روی شیب میرود قبل از اینکه با دیواره بتنی نیوجرسی برخورد کند خودرو به دلیل شیب مجددا برگردد و آسیب نبیند.
نظر پور گفت: حفاظ های فلزی عمدتاً در کنارههای راه ها یا نزدیک پرتگاه ها استفاده می شود و این امکان را می دهد که در صورتی که راننده اشتباهی کرد، خواب آلوده بود و یا اگر خودرویی به سمتش آمد برای جلوگیری از تصادف با آن خودرو، بخشی از انرژی خودرو را بگیرد و با کاهش انرژی مجدداً آن را به جاده بازگرداند و از پرت شدن خودرو به بیرون از جاده جلوگیری کند.
نظرپور ادامه داد: با توجه به این که حفاظ ها به موازات جاده طراحی می شوند از این رو بسیار کم اتفاق میفتاد که خودروها با زاویه ۹۰ درجه یعنی به صورت عمود با آن برخورد کنند و چون در امتداد جاده است این فرصت فراهم می شود که کاربر راه مجدداً بعد از برخورد در داخل مسیر قرار بگیرد.